MANASTIR SVETOG ĐORĐA NA ZUPCIMA JE KROZ VIJEKOVE RUŠEN I OBNAVLJAN

Na području Zubaca, nedaleko od Trebinja, nalazi se Manastir Svetog Đorđa, drevna hercegovačka svetinja čija se prošlost vezuje za period srpske srednjovjekovne države i vrijeme Svetog Save.

FOTO: TO Trebinje

Prema predanju, manastir je u periodu najvećeg uspona imao brojno monaško bratstvo, koje je navodno činilo oko pedeset monaha, što svjedoči o njegovom nekadašnjem značaju kao duhovnog središta ovog dijela Hercegovine.

VIJEKOVI RUŠENJA I OBNOVE

Burni istorijski događaji ostavili su dubok trag na manastiru. Tokom osmanskog perioda svetinja je stradala i vremenom zapustjela, a prema dostupnim predanjima i zapisima, do 18. vijeka manastirski život je gotovo potpuno zamro.

Novo poglavlje u njegovoj istoriji počinje u 19. vijeku, kada su stanovnici Zubaca obnovili svetinju i tako sačuvali mjesto koje je vijekovima bilo povezano sa duhovnim i kulturnim identitetom ovog kraja.

Tokom 20. vijeka manastir je ponovo prolazio kroz period zapuštenosti, da bi njegovo duhovno oživljavanje uslijedilo krajem vijeka.

POVRATAK MONAŠKOG ŽIVOTA

Posebnu ulogu u obnovi manastirskog života imao je episkop zahumsko-hercegovački Atanasije Jevtić, u čije vrijeme svetinja ponovo postaje aktivna, a za igumana je postavljen otac Isaija.

Obnovom monaškog života Manastir Svetog Đorđa ponovo je postao mjesto molitve i okupljanja vjernika.

Danas u manastiru postoji aktivna monaška zajednica, a svetinju posjećuju brojni vjernici, hodočasnici i posjetioci koji obilaze sakralno i kulturno-istorijsko nasljeđe Hercegovine.

Smješten u karakterističnom hercegovačkom krajoliku Zubaca, Manastir Svetog Đorđa predstavlja još jedno mjesto koje svjedoči o slojevitoj prošlosti trebinjskog kraja, od srednjovjekovnih predanja, preko perioda stradanja i obnove, do ponovnog uspostavljanja monaškog života.